Het schilderen is, ondanks werk en jong gezin, explosief bij Corinne tot bloei gekomen. Op zeker moment ontstond een gedrevenheid die niet meer te stuiten was en is. Ze ontdekte het schilderen met aquarel (maar ook andere materialen) en kwam erachter dat het schilderen van vooral portretten haar veel plezier gaf. Ze vindt het mooi om een blik te vangen en het onderwerp even uit zijn of haar dynamische omgeving weg te halen. Het leven tot dan toe te verstillen, als het ware, met een pakkende of typerende expressie. Bovendien zit er een ziel in, een verhaal, een verleden. En dat boeit.
Het schilderen is voor Corinne een proces van ‘kijken, kijken en nog eens kijken’ en tegelijkertijd van 'denken en overwegen'. Oftewel het terdege inleven in het onderwerp en keuzes maken voor de uitvoering. Het zijn basale dingen, nog voordat er een penseel ter hand genomen is. Ze vindt het een grote uitdaging het maximale uit aquarel te halen. Het is een lastige techniek, waarbij met voorbedachte rade en gezwinde spoed gewerkt moet worden. Corinne past aquarel toe met een sterk gelaagde opbouw, waarbij vele wassingen over elkaar worden gezet om intense kleuren dan wel subtiele verschuivingen te bereiken. Een twintigtal wassingen is niet ongebruikelijk in haar doorwerkte stijl. In een schilderij probeert ze het foto-realisme voorbij te gaan en keuzes te maken die het portret schilderachtig maken. Ze houdt van kleur, maar kan ook sober te werk gaan. De beeltenis moet voor Corinne vanzelfsprekend gelijkend en herkenbaar zijn aan het te portretteren onderwerp (mens of dier).
Welkom in de Galerie van Veen!